Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сплаў¹, сплаву, мужчынскі род
Сумесь, злучэнне двух або некалькіх плаўкіх цел (звычайна металаў). Лёгкія сплавы. ▪ Акрамя адлівак з шэрага чыгуну, на некаторых заводах дарэвалюцыйнай Беларусі было асвоена прымітыўным спосабам ліццё медных сплаваў. ← часопіс «Весці АН БССР». // пераноснае значэнне Злучэнне розных элементаў, частак і пад. чаго-н. Мова літоўскіх летапісаў з'яўляецца своеасаблівым сплавам старой кніжнай мовы з элементамі жывой беларускай гаворкі. ← Л. Шакун. [Паэма М. Танка] «Нарач» — смелая спроба зліць у адным сплаве элементы эпасу, лірыкі, драмы. ← Рыгор Бярозкін.
сплаў², сплаву, мужчынскі род
Дзеянне паводле дзеяслоў сплаўляць² — сплавіць² (у 1 знач.).

❌

сплаў

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сплаў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спла́ў мн. спла́вы
Родны каго? чаго?	спла́ву мн. спла́ваў
Давальны каму? чаму?	спла́ву мн. спла́вам
Вінавальны каго? што?	спла́ў мн. спла́вы
Творны кім? чым?	спла́вам мн. спла́вамі
Месны у кім? у чым?	спла́ве мн. спла́вах
Клічная форма	— мн. —

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

Слова сплаў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сплаў — у родным, давальным, творным і месным склоне

сплаў

Навігатар

Мемчыкі