STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спокмеўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спо́кмеўка мн. спо́кмеўкі |
| Родны каго? чаго? |
спо́кмеўкі мн. спо́кмевак, спо́кмеўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
спо́кмеўцы мн. спо́кмеўкам |
| Вінавальны каго? што? |
спо́кмеўку мн. спо́кмеўкі |
| Творны кім? чым? |
спо́кмеўкай, спо́кмеўкаю мн. спо́кмеўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
спо́кмеўцы мн. спо́кмеўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Сямёрка лічыцца шчаслівай.
У слове каханне 7 літар.
spokmieŭka — беларуская лацінка
Слова спокмеўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спокмеўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сполах + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спо́йлер (7)
(13) мікрахва́леўка ‹
› спо́йсаць (8)
(10) флане́леўка ‹
› спо́кліч (7)
(6) пле́ўка ‹
› спо́лам (6)
(8) вя́знеўка ‹
› спо́латы (7)
(6) мо́еўка ‹
› спо́латы (7)
(7) запе́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
