спрошчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спрошчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спро́шчванне мн. спро́шчванні
Родны каго? чаго?	спро́шчвання мн. спро́шчванняў
Давальны каму? чаму?	спро́шчванню мн. спро́шчванням
Вінавальны каго? што?	спро́шчванне мн. спро́шчванні
Творны кім? чым?	спро́шчваннем мн. спро́шчваннямі
Месны у кім? у чым?	спро́шчванні мн. спро́шчваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Язык ходзіць, як мянташка па касе.

пра балбатлівага чалавека

Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...

(гэта я паглядзеў фільмы Рытуал, Сонцастаянне, Ведзьма)

sproščvannie — беларуская лацінка

Слова спрошчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: