аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спрынцаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спрынцава́нне мн. спрынцава́нні |
| Родны каго? чаго? |
спрынцава́ння мн. спрынцава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
спрынцава́нню мн. спрынцава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
спрынцава́нне мн. спрынцава́нні |
| Творны кім? чым? |
спрынцава́ннем мн. спрынцава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
спрынцава́нні мн. спрынцава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
Вялікія бургеры павінны быць шырэйшыя, а не вышэйшыя.
spryncavannie — беларуская лацінка
Слова спрынцаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спрынцаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спрынцоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спры́нтар (8)
(10) шанцава́нне ‹
› спры́нтарскі (11)
(12) нешанцава́нне ‹
› спрынцава́льны (13)
(11) свінцава́нне ‹
› спрынцава́ны (11)
(14) дыферэнцава́нне ‹
› спрынцава́ны (11)
(11) глянцава́нне ‹
› спрынцава́ны (11)
(10) лупцава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).