аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аўрал
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўра́л мн. аўра́лы |
| Родны каго? чаго? |
аўра́лу мн. аўра́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
аўра́лу мн. аўра́лам |
| Вінавальны каго? што? |
аўра́л мн. аўра́лы |
| Творны кім? чым? |
аўра́лам мн. аўра́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
аўра́ле мн. аўра́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
aŭral — беларуская лацінка
Слова аўрал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўрал — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўран + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› а́ўра (4)
(8) брамура́л ‹
› Аўраа́м (6)
(7) натура́л ‹
› аўраамавы (9)
(5) хура́л ‹
› аўра́ліць (8)
(7) федэра́л ‹
› аўра́льны (8)
(5) васа́л ‹
› аўра́н (5)
(9) універса́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
чарот і рагоз