аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спусценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спусце́нне мн. спусце́нні |
| Родны каго? чаго? |
спусце́ння мн. спусце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
спусце́нню мн. спусце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
спусце́нне мн. спусце́нні |
| Творны кім? чым? |
спусце́ннем мн. спусце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
спусце́нні мн. спусце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».
spusciennie — беларуская лацінка
Слова спусценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спусценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спусцістасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спусце́ласць (11)
(11) затлусце́нне ‹
› спусце́лы (8)
(9) апусце́нне ‹
› спусце́лы (8)
(10) запусце́нне ‹
› спусце́ць (8)
(9) хрусце́нне ‹
› спу́сціста (9)
(10) шалясце́нне ‹
› спу́сцістасць (12)
(9) ачмуце́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.