спынка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спы́нка мн. спы́нкі
Родны каго? чаго?	спы́нкі мн. спы́нак
Давальны каму? чаму?	спы́нцы мн. спы́нкам
Вінавальны каго? што?	спы́нку мн. спы́нкі
Творны кім? чым?	спы́нкай, спы́нкаю мн. спы́нкамі
Месны у кім? у чым?	спы́нцы мн. спы́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

му́сібыць — відаць (пабочнае слова)

Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

spynka — беларуская лацінка

Слова спынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: