STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ссоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ссо́ўванне мн. ссо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
ссо́ўвання мн. ссо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
ссо́ўванню мн. ссо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
ссо́ўванне мн. ссо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
ссо́ўваннем мн. ссо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ссо́ўванні мн. ссо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На добрае пытанне добрае і адпавяданне.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
ssoŭvannie — беларуская лацінка
Слова ссоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ссоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ссуквальшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ссіня́чаны (9)
(14) прабуксо́ўванне ‹
› ссіня́чаны (9)
(12) асэнсо́ўванне ‹
› ссіня́чыць (9)
(16) пераасэнсо́ўванне ‹
› ссо́ўваны (8)
(11) рассо́ўванне ‹
› ссо́ўваны (8)
(10) уссо́ўванне ‹
› ссо́ўвацца (9)
(9) усо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
