Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

стабілізатар, -а, мужчынскі род
  1. Прыстасаванне або прыбор для надання целу ўстойлівасці ў час руху. Стабілізатар самалёта. ▪ Чацвёртай [міне] — нямецкая разрыўная куля папала ў стабілізатар. ← Аляксей Карпюк. З зямлі вытыркаўся зялёны пагнуты стабілізатар [бомбы]. ← Алесь Асіпенка.
  2. Прыстасаванне для падтрымання пастаянства якой-н. велічыні. Стабілізатар напружання.
  3. Рэчыва, якое затрымлівае працэс змянення якога-н. іншага рэчыва, саставу. Стабілізатар калоідаў.

❌

стабілізатар

гэта

— рэчыва

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова стабілізатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	стабіліза́тар мн. —
Родны каго? чаго?	стабіліза́тару мн. —
Давальны каму? чаму?	стабіліза́тару мн. —
Вінавальны каго? што?	стабіліза́тар мн. —
Творны кім? чым?	стабіліза́тарам мн. —
Месны у кім? у чым?	стабіліза́тары мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

аднойчы вам стукне 35
і ўсе навокал будуць або нараджаць другое дзіцё, або разводзіцца — у гэты момант вельмі важна купіць зямельны ўчастак і распачаць будаўніцтва лецішча

Слова стабілізатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік стабілізатар — у родным, давальным, творным і месным склоне

стабілізатар

Навігатар

Мемчыкі