аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сталіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сталіро́ўка мн. сталіро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
сталіро́ўкі мн. сталіро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
сталіро́ўцы мн. сталіро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
сталіро́ўку мн. сталіро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
сталіро́ўкай, сталіро́ўкаю мн. сталіро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сталіро́ўцы мн. сталіро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічstaliroŭka — беларуская лацінка
Слова сталіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сталіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сталіца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сталі́равацца (12)
(10) эмаліро́ўка ‹
› сталі́раваць (11)
(9) паліро́ўка ‹
› сталі́раваць (11)
(13) недапаліро́ўка ‹
› сталі́ца (7)
(11) дэталіро́ўка ‹
› ста́ліць (7)
(10) мэбліро́ўка ‹
› сталі́ць (7)
(11) нівеліро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.