STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова станоўкасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стано́ўкасць мн. стано́ўкасці |
| Родны каго? чаго? |
стано́ўкасці мн. стано́ўкасцяў, стано́ўкасцей |
| Давальны каму? чаму? |
стано́ўкасці мн. стано́ўкасцям |
| Вінавальны каго? што? |
стано́ўкасць мн. стано́ўкасці |
| Творны кім? чым? |
стано́ўкасцю мн. стано́ўкасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
стано́ўкасці мн. стано́ўкасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
— А калі вы пачалі працаваць у гэтай кампаніі?
— Калі мне прыгразілі звальненнем.
stanoŭkasć — беларуская лацінка
Слова станоўкасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік станоўкасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове станоўчасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стано́к (6)
(10) няко́ўкасць ‹
› стано́к-аўтама́т (14)
(8) ло́ўкасць ‹
› стано́ўка (8)
(10) няло́ўкасць ‹
› стано́ўкі (8)
(9) плы́ўкасць ‹
› стано́ўны (8)
(9) мля́ўкасць ‹
› стано́ўча (8)
(8) па́хкасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
