абмяранне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абмяранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абмяра́нне мн. абмяра́нні
Родны каго? чаго?	абмяра́ння мн. абмяра́нняў
Давальны каму? чаму?	абмяра́нню мн. абмяра́нням
Вінавальны каго? што?	абмяра́нне мн. абмяра́нні
Творны кім? чым?	абмяра́ннем мн. абмяра́ннямі
Месны у кім? у чым?	абмяра́нні мн. абмяра́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.

abmiarannie — беларуская лацінка

Слова абмяранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: