STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова старазаконнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старазако́ннік мн. старазако́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
старазако́нніка мн. старазако́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
старазако́нніку мн. старазако́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
старазако́нніка мн. старазако́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
старазако́ннікам мн. старазако́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
старазако́нніку мн. старазако́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кепскае адразу відаць, а добрае ўбачыць трэба.
Шчаслівы той, хто навучыўся захапляцца, а не зайздросціць.
starazakonnik — беларуская лацінка
Слова старазаконнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старазаконнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старакаталіцызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старажы́ха (9)
(10) надако́ннік ‹
› старазаве́тнасць (15)
(10) падако́ннік ‹
› старазаве́тны (12)
(8) зако́ннік ‹
› старазако́нны (12)
(11) беззако́ннік ‹
› старазапаве́тна (14)
(10) прыако́ннік ‹
› старазапаве́тны (14)
(8) суко́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.