STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова стараслужачы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. стараслу́жачы н. — мн. стараслу́жачыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. стараслу́жачага н. — мн. стараслу́жачых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. стараслу́жачаму н. — мн. стараслу́жачым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. стараслу́жачага н. — мн. стараслу́жачых |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. стараслу́жачым н. — мн. стараслу́жачымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. стараслу́жачым н. — мн. стараслу́жачых |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
— Сонейка, зрабі мне яечню, калі ласка.
— Аб’юзер!
staraslužačy — беларуская лацінка
Слова стараслужачы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стараслужачы — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стараста + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стараславяні́зм (14)
(9) па-вужа́чы ‹
› стараславя́нскі (14)
(7) слу́жачы ‹
› стараславя́ншчына (16)
(13) ваеннаслу́жачы ‹
› ста́раста (8)
(12) дзяржслу́жачы ‹
› стараста (8)
(6) чужа́чы ‹
› стараста́т (9)
(7) дрыжа́чы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
