аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
стараславя́ншчына — назоўнік стараслу́жачы — прыметнік
канцэпт

стараслужачы

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова стараслужачы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж. 
м.  стараслу́жачы
н. 

мн.  стараслу́жачыя
Родны
каго? чаго?
ж. 
м.  стараслу́жачага
н. 

мн.  стараслу́жачых
Давальны
каму? чаму?
ж. 
м.  стараслу́жачаму
н. 

мн.  стараслу́жачым
Вінавальны
каго? што?
ж. 
м.  стараслу́жачага
н. 

мн.  стараслу́жачых
Творны
кім? чым?
ж. 
м.  стараслу́жачым
н. 

мн.  стараслу́жачымі
Месны
у кім? у чым?
ж. 
м.  стараслу́жачым
н. 

мн.  стараслу́жачых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі


— Сонейка, зрабі мне яечню, калі ласка.
— Аб’юзер!


staraslužačy — беларуская лацінка

Слова стараслужачы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік стараслужачы — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове стараста + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


стараславяні́зм (14)

(9) па-вужа́чы

стараславя́нскі (14)

(7) слу́жачы

стараславя́ншчына (16)

(13) ваеннаслу́жачы

ста́раста (8)

(12) дзяржслу́жачы

стараста (8)

(6) чужа́чы

стараста́т (9)

(7) дрыжа́чы


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выраз