аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова стасоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стасо́ўнасць мн. стасо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
стасо́ўнасці мн. стасо́ўнасцяў, стасо́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
стасо́ўнасці мн. стасо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
стасо́ўнасць мн. стасо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
стасо́ўнасцю мн. стасо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
стасо́ўнасці мн. стасо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта— Паехалі да мяне, кіно паглядзім.
— Добрая ідэя. У мяне якраз даўно кіно не было.
stasoŭnasć — беларуская лацінка
Слова стасоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стасоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стасункаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стасо́ўвацца (11)
(10) няро́ўнасць ‹
› стасо́ўваць (10)
(15) мікраняро́ўнасць ‹
› стасо́ўка (8)
(13) нескасо́ўнасць ‹
› стасо́ўны (8)
(13) дастасо́ўнасць ‹
› стасункава́нне (13)
(13) нестасо́ўнасць ‹
› стасункава́цца (13)
(11) сэнсо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.