незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
стату́тны — прыметнік ста́туя — назоўнік
канцэпт

статуэтка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова статуэтка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
статуэ́тка

мн.  статуэ́ткі
Родны
каго? чаго?
статуэ́ткі

мн.  статуэ́так
Давальны
каму? чаму?
статуэ́тцы

мн.  статуэ́ткам
Вінавальны
каго? што?
статуэ́тку

мн.  статуэ́ткі
Творны
кім? чым?
статуэ́ткай, статуэ́ткаю

мн.  статуэ́ткамі
Месны
у кім? у чым?
статуэ́тцы

мн.  статуэ́тках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна


У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.


statuetka — беларуская лацінка

Слова статуэтка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік статуэтка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове статуя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ста́тусны (8)

(7) бюрэ́тка

стату́т (6)

(9) пульсэ́тка

стату́тны (8)

(7) эстэ́тка

ста́туя (6)

(7) гашэ́тка

ста́тыка (7)

(9) планшэ́тка

статы́ст (7)

(7) кушэ́тка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

месцы