Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

столь, -і, жаночы род
  1. Верхняе ўнутранае пакрыццё памяшкання, процілеглае падлозе. Сцены гладка склютаваны, Стрэхі з бляхі белай, Столь, падлога габляваны, Вокны ў сажань цэлы. ← Янка Купала. Калгасныя цесляры паспелі паставіць толькі зруб і кроквы ды пакласці столь над адным пакоем. ← Іван Мележ.
  2. Паверхня гэтага пакрыцця з боку гары. Родзька праворна ўзбіраецца на столь, дзе пад чарапічным дахам ззяе электрычная лямпачка: здагадлівы старшыня паклапаціўся, каб працаваць .. было светла. ← Міхась Даніленка. Раніца ў нашым пакоі пачыналася грукам і стукам на столі. ← Іван Новікаў.
  •••
  Пад столь — вельмі высокі. [Дзядзька Павел:] — Расці, нябожа, вялікі, каб, пакуль я прыйду з вайны, ты быў пад столь ужо. ← Раман Сабаленка.
  Пляваць у столь гл. пляваць.

❌

столь

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова столь
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сто́ль мн. сто́лі
Родны каго? чаго?	сто́лі мн. сто́лей, сто́ляў
Давальны каму? чаму?	сто́лі мн. сто́лям
Вінавальны каго? што?	сто́ль мн. сто́лі
Творны кім? чым?	сто́ллю мн. сто́лямі
Месны у кім? у чым?	сто́лі мн. сто́лях
Клічная форма	— мн. —

Слова столь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік столь — у родным, давальным, творным і месным склоне

столь

Навігатар

Мемчыкі