аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова струшанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стру́шанка мн. стру́шанкі |
| Родны каго? чаго? |
стру́шанкі мн. стру́шанак, стру́шанкаў |
| Давальны каму? чаму? |
стру́шанцы мн. стру́шанкам |
| Вінавальны каго? што? |
стру́шанку мн. стру́шанкі |
| Творны кім? чым? |
стру́шанкай, стру́шанкаю мн. стру́шанкамі |
| Месны у кім? у чым? |
стру́шанцы мн. стру́шанках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніўся б і сёння, але дзе жонка спаць будзе?
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
strušanka — беларуская лацінка
Слова струшанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік струшанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове струшванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стручо́к (7)
(10) дабруша́нка ‹
› стру́чча (7)
(8) груша́нка ‹
› стручы́сты (9)
(8) тру́шанка ‹
› стру́шаны (8)
(7) су́шанка ‹
› стру́шаны (8)
(8) кры́шанка ‹
› стру́шванне (10)
(8) бляша́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.