струшанка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова струшанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	стру́шанка мн. стру́шанкі
Родны каго? чаго?	стру́шанкі мн. стру́шанак, стру́шанкаў
Давальны каму? чаму?	стру́шанцы мн. стру́шанкам
Вінавальны каго? што?	стру́шанку мн. стру́шанкі
Творны кім? чым?	стру́шанкай, стру́шанкаю мн. стру́шанкамі
Месны у кім? у чым?	стру́шанцы мн. стру́шанках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку

Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

strušanka — беларуская лацінка

Слова струшанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: