аўтаваджэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аўтаваджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўтаваджэ́нне мн. аўтаваджэ́нні
Родны каго? чаго?	аўтаваджэ́ння мн. аўтаваджэ́нняў
Давальны каму? чаму?	аўтаваджэ́нню мн. аўтаваджэ́нням
Вінавальны каго? што?	аўтаваджэ́нне мн. аўтаваджэ́нні
Творны кім? чым?	аўтаваджэ́ннем мн. аўтаваджэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	аўтаваджэ́нні мн. аўтаваджэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

aŭtavadžennie — беларуская лацінка

Слова аўтаваджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: