STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стыпендыятка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стыпендыя́тка мн. стыпендыя́ткі |
| Родны каго? чаго? |
стыпендыя́ткі мн. стыпендыя́так |
| Давальны каму? чаму? |
стыпендыя́тцы мн. стыпендыя́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
стыпендыя́тку мн. стыпендыя́так |
| Творны кім? чым? |
стыпендыя́ткай, стыпендыя́ткаю мн. стыпендыя́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
стыпендыя́тцы мн. стыпендыя́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
stypiendyjatka — беларуская лацінка
Слова стыпендыятка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стыпендыятка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стыплер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стыпе́ндыя (9)
(12) топ-дзяся́тка ‹
› стыпендыя́льны (13)
(11) паўдзяся́тка ‹
› стыпендыя́т (10)
(8) дзіця́тка ‹
› стыпендыя́цкі (12)
(6) а́збука ‹
› сты́плер (7)
(7) самбу́ка ‹
› стыпль-чэ́з (10)
(6) наву́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
