аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова суаўтарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
суа́ўтарка мн. суа́ўтаркі |
| Родны каго? чаго? |
суа́ўтаркі мн. суа́ўтарак |
| Давальны каму? чаму? |
суа́ўтарцы мн. суа́ўтаркам |
| Вінавальны каго? што? |
суа́ўтарку мн. суа́ўтарак |
| Творны кім? чым? |
суа́ўтаркай, суа́ўтаркаю мн. суа́ўтаркамі |
| Месны у кім? у чым? |
суа́ўтарцы мн. суа́ўтарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тры грошы не варты.
гэты ваш старнік— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
suaŭtarka — беларуская лацінка
Слова суаўтарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суаўтарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суаўтарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суарэ́нда (8)
(12) палітгу́тарка ‹
› суасаджэ́нне (11)
(9) палу́тарка ‹
› суа́ўтар (7)
(7) а́ўтарка ‹
› суа́ўтарскі (10)
(8) пашта́рка ‹
› суа́ўтарства (11)
(12) экспеды́тарка ‹
› суа́ўтарстваваць (15)
(11) рэпеты́тарка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».