суаўтарка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова суаўтарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	суа́ўтарка мн. суа́ўтаркі
Родны каго? чаго?	суа́ўтаркі мн. суа́ўтарак
Давальны каму? чаму?	суа́ўтарцы мн. суа́ўтаркам
Вінавальны каго? што?	суа́ўтарку мн. суа́ўтарак
Творны кім? чым?	суа́ўтаркай, суа́ўтаркаю мн. суа́ўтаркамі
Месны у кім? у чым?	суа́ўтарцы мн. суа́ўтарках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.

нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпрост

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць