Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 суб'ект, -а, Месны склон -кце, мужчынскі род
  1. У філасофіі — чалавек, які пазнае знешні свет (аб'ект) і ўздзейнічае на яго сваёй практычнай дзейнасцю.
  2. Асоба, калектыў, арганізацыя, краіна і пад., якія актыўна выступаюць у якім-н. працэсе, акце, зносінах і пад. Аўтар мае рацыю, падкрэсліваючы, што з моманту абвяшчэння Беларуская рэспубліка, як суверэнная дзяржава, з'яўлялася паўнапраўным суб'ектам міжнароднага права. ← часопіс «Полымя».
  3. спецыяльны тэрмін Асоба або арганізацыя, якія валодаюць пэўнымі, дакладна акрэсленымі правамі і абавязкамі. Суб'ект права. Суб'ект злачынства.
  4. размоўнае слова Чалавек як носьбіт якіх-н. уласцівасцей; асоба. [Марынчук:] — Брыдка, самая нікчэмная рэч — у вырашэнні канфлікту даваць волю рукам. Іншага суб'екта, праўда, можна сяк-так зразумець. ← Мікола Ракітны. // зневажальнае Пра чалавека з адмоўнымі рысамі характару, пра падазронага чалавека. [Ганя:] — [Намыснік] паклёпнік і наогул небяспечны суб'ект... ← Іван Грамовіч.
  5. У логіцы — прадмет суджэння, лагічны дзённік. Суб'ект суджэння.
  6. У граматыцы — дзённік.
   [Лац. subjectum.]