аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова суворавец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
суво́равец мн. суво́раўцы |
| Родны каго? чаго? |
суво́раўца мн. суво́раўцаў |
| Давальны каму? чаму? |
суво́раўцу мн. суво́раўцам |
| Вінавальны каго? што? |
суво́раўца мн. суво́раўцаў |
| Творны кім? чым? |
суво́раўцам мн. суво́раўцамі |
| Месны у кім? у чым? |
суво́раўцу мн. суво́раўцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
suvoraviec — беларуская лацінка
Слова суворавец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суворавец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суворасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суво́й (5)
(10) гі́тлеравец ‹
› суво́йны (7)
(6) краве́ц ‹
› суво́ра (6)
(8) і́скравец ‹
› суво́расць (9)
(8) мо́правец ‹
› Суво́раў (7)
(11) самаўпра́вец ‹
› суво́раўскі (10)
(11) марнатра́вец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.