STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сукватарант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сукватара́нт мн. сукватара́нты |
| Родны каго? чаго? |
сукватара́нта мн. сукватара́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
сукватара́нту мн. сукватара́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
сукватара́нта мн. сукватара́нтаў |
| Творны кім? чым? |
сукватара́нтам мн. сукватара́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
сукватара́нце мн. сукватара́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
sukvatarant — беларуская лацінка
Слова сукватарант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сукватарант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сукватарантка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сука́ты (6)
(11) транспара́нт ‹
› сука́цца (7)
(9) кватара́нт ‹
› сука́ць (6)
(12) субкватара́нт ‹
› сукватара́нтка (13)
(9) дактара́нт ‹
› сукватэ́рнік (11)
(9) перфарант ‹
› сукватэ́рніца (12)
(7) вібра́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
