аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сумёт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумё́т мн. сумё́ты |
| Родны каго? чаго? |
сумё́та мн. сумё́таў |
| Давальны каму? чаму? |
сумё́ту мн. сумё́там |
| Вінавальны каго? што? |
сумё́т мн. сумё́ты |
| Творны кім? чым? |
сумё́там мн. сумё́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумё́це мн. сумё́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Беларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.
sumiot — беларуская лацінка
Слова сумёт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумёт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суметнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суме́ць (6)
(7) перамё́т ‹
› суме́шчаны (9)
(10) гранатамё́т ‹
› суме́шчаны (9)
(5) узмё́т ‹
› сумё́тны (7)
(7) кулямё́т ‹
› сумё́цік (7)
(15) фотакінакулямё́т ‹
› сумё́ціста (9)
(11) фотакулямё́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь