аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сумленніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумле́нніца мн. сумле́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
сумле́нніцы мн. сумле́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
сумле́нніцы мн. сумле́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
сумле́нніцу мн. сумле́нніц |
| Творны кім? чым? |
сумле́нніцай, сумле́нніцаю мн. сумле́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумле́нніцы мн. сумле́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Быў час, калі дзеўкі любілі і нас.
Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…
sumliennica — беларуская лацінка
Слова сумленніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумленніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумлеў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумле́ннасць (11)
(8) аке́нніца ‹
› сумле́нне (8)
(9) жа́ленніца ‹
› сумле́ннік (9)
(13) богамале́нніца ‹
› сумле́нны (8)
(10) то́пленніца ‹
› сумле́ў (6)
(12) зада́ўленніца ‹
› сумле́ўна (8)
(9) ка́менніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.