аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сумнеў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумне́ў мн. сумне́вы |
| Родны каго? чаго? |
сумне́ву мн. сумне́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
сумне́ву мн. сумне́вам |
| Вінавальны каго? што? |
сумне́ў мн. сумне́вы |
| Творны кім? чым? |
сумне́вам мн. сумне́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумне́ве мн. сумне́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
Поруч з традыцыйнымі словамі сумненне, несумненны і несумненна маем цэлую групу сінонімаў уласнабеларускага паходжання: сумнеў, сумнеўны і сумнеўна, несумнеўны і несумнеўна.
sumnieŭ — беларуская лацінка
Слова сумнеў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумнеў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумнеўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумне́нны (8)
(4) гне́ў ‹
› су́мненька (9)
(7) Збі́гнеў ‹
› су́мненькі (9)
(7) Брэ́жнеў ‹
› сумне́ўна (8)
(4) Ло́еў ‹
› сумне́ўнасць (11)
(4) но́еў ‹
› сумне́ўны (8)
(4) Но́еў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.