сумніў

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сумніў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сумні́ў мн. сумні́вы
Родны каго? чаго?	сумні́ву мн. сумні́ваў
Давальны каму? чаму?	сумні́ву мн. сумні́вам
Вінавальны каго? што?	сумні́ў мн. сумні́вы
Творны кім? чым?	сумні́вам мн. сумні́вамі
Месны у кім? у чым?	сумні́ве мн. сумні́вах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Чалавек жыве, пакуль ён чагосьці хоча.

sumniŭ — беларуская лацінка

Слова сумніў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: