STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова супарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
су́парка мн. су́паркі |
| Родны каго? чаго? |
су́паркі мн. су́парак |
| Давальны каму? чаму? |
су́парцы мн. су́паркам |
| Вінавальны каго? што? |
су́парку мн. су́парак |
| Творны кім? чым? |
су́паркай, су́паркаю мн. су́паркамі |
| Месны у кім? у чым? |
су́парцы мн. су́парках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Настуся баялася толькі віскі, таму што пасля віскі яна ўжо нічога не баялася...
suparka — беларуская лацінка
Слова супарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік супарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове супарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› супараўна́льнасць (16)
(6) спа́рка ‹
› супараўна́льны (13)
(8) распа́рка ‹
› супара́цтва (10)
(8) ро́спарка ‹
› су́парскі (8)
(6) шпа́рка ‹
› су́парства (9)
(8) зашпа́рка ‹
› су́парт (6)
(7) вы́парка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
