аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова супастатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
супаста́тка мн. супаста́ткі |
| Родны каго? чаго? |
супаста́ткі мн. супаста́так |
| Давальны каму? чаму? |
супаста́тцы мн. супаста́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
супаста́тку мн. супаста́так |
| Творны кім? чым? |
супаста́ткай, супаста́ткаю мн. супаста́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
супаста́тцы мн. супаста́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Беларусы часта кажуць:
- нешта ў лесе здохла
- што ж гэта робіцца
- нешта будзе
supastatka — беларуская лацінка
Слова супастатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік супастатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове супастаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› супастано́ўшчык (14)
(5) та́тка ‹
› супастано́ўшчыца (15)
(5) та́тка ‹
› супаста́т (8)
(7) ната́тка ‹
› супастаўле́нне (13)
(9) вярста́тка ‹
› супаста́ўлены (12)
(9) дэпута́тка ‹
› супаста́ўлены (12)
(7) цыта́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.