STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова супоня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
супо́ня мн. супо́ні |
| Родны каго? чаго? |
супо́ні мн. супо́нь |
| Давальны каму? чаму? |
супо́ні мн. супо́ням |
| Вінавальны каго? што? |
супо́ню мн. супо́ні |
| Творны кім? чым? |
супо́няй, супо́няю мн. супо́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
супо́ні мн. супо́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыч — маўклівы, пануры чалавек
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
suponia — беларуская лацінка
Слова супоня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік супоня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове супор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› супо́льства (10)
(7) абуго́ня ‹
› супо́льшчына (11)
(4) до́ня ‹
› супо́ніць (8)
(8) звяздо́ня ‹
› супо́р (5)
(5) бро́ня ‹
› супо́рат (7)
(5) Про́ня ‹
› супо́рліва (9)
(4) со́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
