мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
сургу́цкі — прыметнік сургу́чны — прыметнік
канцэпт

сургуч

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сургуч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сургу́ч

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 сургучу́

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 сургучу́

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 сургу́ч

мн.  —
Творны
кім? чым?		 сургучо́м

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 сургучы́

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.


Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.

Вясельныя прыгаворкі.

surhuč — беларуская лацінка

Слова сургуч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сургуч — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сурдакамера + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Сурга́наў (8)

(8) фабза́вуч ‹

› Сургу́т (6)

(8) усена́вуч ‹

› сургу́цкі (8)

(5) сіву́ч ‹

› сургу́чны (8)

(8) правару́ч ‹

› сургучо́вы (9)

(7) левару́ч ‹

› сурдака́мера (11)

(7) галару́ч ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вядро чалавечых ножак