STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сургуч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сургу́ч мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сургучу́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сургучу́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сургу́ч мн. — |
| Творны кім? чым? |
сургучо́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сургучы́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
surhuč — беларуская лацінка
Слова сургуч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сургуч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурдакамера + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Сурга́наў (8)
(8) фабза́вуч ‹
› Сургу́т (6)
(8) усена́вуч ‹
› сургу́цкі (8)
(5) сіву́ч ‹
› сургу́чны (8)
(8) правару́ч ‹
› сургучо́вы (9)
(7) левару́ч ‹
› сурдака́мера (11)
(7) галару́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
