аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сурта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурта мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сурты мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сурце мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сурту мн. — |
| Творны кім? чым? |
суртой, суртою мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сурце мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.
surta — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік сурта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурфактант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суро́чны (7)
(7) рэто́рта ‹
› суро́чыцца (9)
(5) ку́рта ‹
› суро́чыць (8)
(5) ку́рта ‹
› сурфакта́нт (10)
(4) ю́рта ‹
› су́рык (5)
(5) ба́ста ‹
› су́рыкавы (8)
(10) заграба́ста ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.