сурта

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сурта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сурта мн. —
Родны каго? чаго?	сурты мн. —
Давальны каму? чаму?	сурце мн. —
Вінавальны каго? што?	сурту мн. —
Творны кім? чым?	суртой, суртою мн. —
Месны у кім? у чым?	сурце мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як уваляцца злыдні, то не на тры дні.

прыказка пра нягоды

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

surta — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА