аўтакіраванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аўтакіраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўтакірава́нне мн. аўтакірава́нні
Родны каго? чаго?	аўтакірава́ння мн. аўтакірава́нняў
Давальны каму? чаму?	аўтакірава́нню мн. аўтакірава́нням
Вінавальны каго? што?	аўтакірава́нне мн. аўтакірава́нні
Творны кім? чым?	аўтакірава́ннем мн. аўтакірава́ннямі
Месны у кім? у чым?	аўтакірава́нні мн. аўтакірава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.

— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.

aŭtakiravannie — беларуская лацінка

Слова аўтакіраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: