Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

схіл, -у, мужчынскі род
  1. Нахіленая паверхня чаго-н.; пакаты спуск. Схіл узвышша. Схіл даху. ▪ Па крутых схілах рова калісьці рос каржакаваты альшэўнік. ← Алесь Асіпенка. На гару ўзышоў Андрэй пясчанай дарожкай праз малады густы сасоннік, які вырас на схілах за час вайны. ← Піліп Пестрак.
  2. пераноснае значэнне Канец. Прыгадаем паэтычны малюнак схілу лета, стылістыка якога вызначаецца вобразнасцю, істотна ўдаленай ад стыхіі чыста сялянскага жыцця, светабачання. ← Іван Навуменка. З нарады аграном дамоў На схіле дня вяртаўся. ← Паўлюк Прануза. Гадоў, што скронь мне пабялілі, Жыцця, што йдзе на схіл сягоння, Мне зор гарачых не зацьмілі Туманы, ўзнікшыя на ўлонні. ← Канстанцыя Буйло.
  •••
  На схіле дзён (гадоў, год) — у старасці, пры набліжэнні старасці.

❌

схіл

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова схіл
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	схі́л мн. схі́лы
Родны каго? чаго?	схі́лу мн. схі́лаў
Давальны каму? чаму?	схі́лу мн. схі́лам
Вінавальны каго? што?	схі́л мн. схі́лы
Творны кім? чым?	схі́лам мн. схі́ламі
Месны у кім? у чым?	схі́ле мн. схі́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова схіл (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік схіл — у родным, давальным, творным і месным склоне

схіл

Навігатар

Мемчыкі