аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова схопка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
схо́пка мн. схо́пкі |
| Родны каго? чаго? |
схо́пкі мн. схо́пак |
| Давальны каму? чаму? |
схо́пцы мн. схо́пкам |
| Вінавальны каго? што? |
схо́пку мн. схо́пкі |
| Творны кім? чым? |
схо́пкай, схо́пкаю мн. схо́пкамі |
| Месны у кім? у чым? |
схо́пцы мн. схо́пках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
schopka — беларуская лацінка
Слова схопка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік схопка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове схопліванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› схо́лія (6)
(6) сто́пка ‹
› схо́н (4)
(7) істо́пка ‹
› схо́пваць (8)
(7) нято́пка ‹
› схо́плены (8)
(7) пачо́пка ‹
› схо́плены (8)
(5) шо́пка ‹
› схо́пліванне (11)
(6) це́рпка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.