аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сцверджанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сцве́рджанне мн. сцве́рджанні |
| Родны каго? чаго? |
сцве́рджання мн. сцве́рджанняў |
| Давальны каму? чаму? |
сцве́рджанню мн. сцве́рджанням |
| Вінавальны каго? што? |
сцве́рджанне мн. сцве́рджанні |
| Творны кім? чым? |
сцве́рджаннем мн. сцве́рджаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сцве́рджанні мн. сцве́рджаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адвага або мёд п'е, або кайданы трэ.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
scvierdžannie — беларуская лацінка
Слова сцверджанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сцверджанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сцвярджальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сца́цкаць (8)
(10) цве́рджанне ‹
› сца́цца (6)
(12) зацве́рджанне ‹
› сца́ць (5)
(12) пацве́рджанне ‹
› сцве́рджаны (10)
(11) уцве́рджанне ‹
› сцве́рджаны (10)
(10) пабуджа́нне ‹
› сцве́рдзіцца (11)
(10) узбу́джанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.