Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сцяна, -ы; мн. сцены (з лічэбнік 2, 3, 4 сцяны), сцен; жаночы род
  1. Вертыкальная частка будынка, якая служыць для падтрымкі перакрыццяў і для падзелу памяшкання на часткі. Каля цёмнай сцяны гумна Аня прыпынілася, прыслухалася. ← Іван Мележ. За сцяной, у другім пакоі, пані Мар'я вядзе ў пятым класе арыфметыку. ← Янка Брыль. Прынесла [Волька] тапчан — якраз ён стаў ад сцяны да сцяны. ← Янка Скрыган. // звычайна мн. (сцены, сцен); чаго або якія. Пра які-н. будынак, памяшканне, установу, дзе што-н. адбываецца або хто-н. знаходзіцца. У сценах семінарыі будучы пісьменнік [К. Чорны] захапляецца рускай класікай. ← М. Луфераў. За сцяною астрожнай Вязню дорагі, любы Жменька травы мурожнай, Лісцік з бярэзіны, з дуба. ← Мікола Маляўка.
  2. Высокая агароджа з каменя, цэглы і пад. Крамлёўская сцяна. ▪ Іліко і Гіго сядзелі на моле, на каменнай сцяне, што ішла далёка ў мора, адлучала ад яго Паційскую бухту і заканчвалася маяком. ← Эдуард Самуйлёнак. А вораг тут, ля гарадской сцяны, І чуцен звон ягоны: Звіняць страмёны, Мячы і дзіды звоняць. ← Янка Сіпакоў. [Турма] абведзена сцяной мураванай, дротам калючым ублытана. ← Мікола Нікановіч. // толькі мн. (сцены, сцен); пераноснае значэнне; чаго або якія. Пра непасрэдную блізкасць, подступы да якога-н. горада, крэпасці. Мы ў свой горад прыйшлі Ад Масквы і ад Сцен Сталінграда. ← Максім Танк.
  3. чаго або якая. Стромая бакавая паверхня чаго-н. Жэнька ўпаў на калені, пацалаваў Івана Сумака .. Потым паклаў абодвух забітых пад сцяну акопа. ← Іван Шамякін. Перасякаем чыгуначныя лініі і ідзём уздоўж прычальнай сцяны. ← Віталі Вольскі. Жоўты пясок .. ледзь не роўнай сцяной вісіць над вадой. ← Змітрок Бядуля.
  4. пераноснае значэнне Тое, што аддзяляе, раздзяляе каго-, што-н.; перашкода для чаго-н. Герой проста губляецца перад сцяной судова-паліцэйскіх рагатак і кручкатворства. ← Іван Навуменка. [Караневіч:] Душа твая імкнулася да цяпла і ласкі, а натыкалася на халодную сцяну. ← Кандрат Крапіва. Угаворы, тлумачэнні нават самога Паўла Антонавіча.. — усё сустракала пакутлівую сцяну маўчання. ← Алена Васілевіч.
  5. пераноснае значэнне; чаго. Цесны рад або суцэльная маса чаго-н., якія ўтвараюць заслону, перашкоду для чаго-н. Сцяна лесу. ▪ Уперадзе, над бліскучай вадою, стаяла белая сцяна туману. ← Алесь Савіцкі. Белы птах .. імчаў па вадзе, пакідаючы за сабою шырокую сцяну пены. ← Эдуард Самуйлёнак. За сцяною агню рухаўся ланцуг чырвонаармейцаў. ← Сяргей Грахоўскі. // каго. Самкнуты строй людзей. Вакол ваяк стала жывая сцяна народу. ← Якуб Колас. Няспынна, Цеснаю сцяною Мяцежнікі ідуць да гор. ← Пятро Глебка. Жанатыя мужчыны стаялі шчыльнай сцяной і цягнулі басамі. ← Іван Грамовіч.
  •••
  Глухая сцяна — суцэльная сцяна без акон і дзвярэй.
  Капітальная сцяна — асноўная сцяна, якая служыць апорай для страхі.
  Біцца галавой аб сцяну гл. біцца.
  Ілбом сцяны не праб'еш гл. прабіць.
  (І) сцены вушы маюць — трэба гаварыць асцярожна, таму што могуць падслухаць.
  Кітайская сцяна — пра поўную ізаляванасць ад знешніх уплываў (ад назвы старадаўняй сцяны, якая аддзяляла Кітай ад Манголіі).
  Лезці на сцяну гл. лезці.
  Між чатырох сцен (жыць, сядзець і пад.) — а) не маючы ні з кім зносін, у адзіноце; б) не выходзячы з дому.
  Прыперці да сцяны гл. прыперці.
  Свае сцены — пра свой дом. Мы перабраліся ў свае сцены, як толькі зляпілі печ. ← Вера Палтаран.
  Ставіць да сцяны гл. ставіць.
  Стаць сцяною гл. стаць.
  Сцяна да сцяны — у непасрэднай блізкасці, па суседству, паблізу (жыць, знаходзіцца і пад.).
  Як за каменнай (мураванай) сцяной — пад надзейнай аховай, спакойна (жыць, быць, адчуваць сябе і пад.).
  Як у (аб) сцяну (сценку) гарохам — не рэагуе, не звяртае ніякай увагі па што-н. сказанае.