Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

счапленне, -я, ніякі род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў счапляць — счапіць.
  2. Прыстасаванне ці механізм, пры дапамозе якога счапляюць што-н. Яшчэ хвіліна, і, бразнуўшы счапленнем, цягнік пакідае ціхі раз'езд. ← Віктар Карамазаў. [Уладзімір] націснуў старцёр, адпусціў счапленне, і машына, пагойдваючыся, пакацілася далей. ← Павел Кавалёў.
  3. Стан паводле дзеяслоў счапляцца — счапіцца (у 2 знач.). Слабае счапленне асобных слаёў у крышталічнай рашотцы графіту дазваляе ўжываць яго і для вырабу змазкі. ← часопіс «Маладосць». На мой погляд, паэма павінна несці не проста счапленне падзей у сюжэт, а эпас пачуццяў. ← Максім Лужанін.

❌

счапленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова счапленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	счапле́нне мн. счапле́нні
Родны каго? чаго?	счапле́ння мн. счапле́нняў
Давальны каму? чаму?	счапле́нню мн. счапле́нням
Вінавальны каго? што?	счапле́нне мн. счапле́нні
Творны кім? чым?	счапле́ннем мн. счапле́ннямі
Месны у кім? у чым?	счапле́нні мн. счапле́ннях
Клічная форма	— мн. —

Слова счапленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік счапленне — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Барысаў - нейрасетка - геральдыка Беларусі

Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Барысаў