аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова счапленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
счапле́нне мн. счапле́нні |
| Родны каго? чаго? |
счапле́ння мн. счапле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
счапле́нню мн. счапле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
счапле́нне мн. счапле́нні |
| Творны кім? чым? |
счапле́ннем мн. счапле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
счапле́нні мн. счапле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Самай грандыёзнай сенсацыяй будзе не тое, што кітаец вывучыў беларускую мову, а тое, што беларускую мову вывучыў беларус.
sčapliennie — беларуская лацінка
Слова счапленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік счапленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове счарсцвеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сча́льваць (9)
(10) зачапле́нне ‹
› счапі́цца (8)
(10) начапле́нне ‹
› счапі́ць (7)
(10) адчапле́нне ‹
› счапля́цца (9)
(15) патокасчапле́нне ‹
› счапля́ць (8)
(11) расчапле́нне ‹
› счарава́ны (9)
(9) шчапле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо