аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сшыўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сшы́ўка мн. сшы́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
сшы́ўкі мн. сшы́вак |
| Давальны каму? чаму? |
сшы́ўцы мн. сшы́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
сшы́ўку мн. сшы́ўкі |
| Творны кім? чым? |
сшы́ўкай, сшы́ўкаю мн. сшы́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сшы́ўцы мн. сшы́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Язык ходзіць, як мянташка па касе.
пра балбатлівага чалавека— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
sšyŭka — беларуская лацінка
Слова сшыўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сшыўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сшэрхласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сшы́ткавы (8)
(8) падшы́ўка ‹
› сшы́ты (5)
(8) по́дшыўка ‹
› сшы́ты (5)
(8) паршы́ўка ‹
› сшыўны́ (6)
(8) расшы́ўка ‹
› сшыхтава́ць (10)
(6) ушы́ўка ‹
› сшыцца (6)
(6) ушы́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.