STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сяніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сяні́ца мн. сяні́цы |
| Родны каго? чаго? |
сяні́цы мн. сяні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
сяні́цы мн. сяні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
сяні́цу мн. сяні́цы |
| Творны кім? чым? |
сяні́цай, сяні́цаю мн. сяні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
сяні́цы мн. сяні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
sianica — беларуская лацінка
Слова сяніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сяніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сяннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сяне́чны (7)
(8) зеляні́ца ‹
› сяні́на (6)
(7) пляні́ца ‹
› сяні́нка (7)
(8) камяні́ца ‹
› Сянке́віч (8)
(10) валасяні́ца ‹
› ся́нні (5)
(9) трасяні́ца ‹
› сянні́к (6)
(8) аўся́ніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
