мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
сярпо́к — назоўнік сярпя́нка — назоўнік
канцэпт

сярпуха

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сярпуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сярпу́ха

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 сярпу́хі

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 сярпу́се

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 сярпу́ху

мн.  —
Творны
кім? чым?		 сярпу́хай, сярпу́хаю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 сярпу́се

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.


siarpucha — беларуская лацінка

Слова сярпуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сярпуха — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сярпянка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› сяро́дку (7)

(8) зяле́пуха ‹

› Сяро́ў (5)

(6) сіпу́ха ‹

› сярпо́к (6)

(6) со́пуха ‹

› сярпя́нка (8)

(7) хрыпу́ха ‹

› сярпя́нкавы (10)

(4) ру́ха ‹

› сярэ́брана (9)

(8) гавару́ха ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гісторыя сабак