аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сярпуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сярпу́ха мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сярпу́хі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сярпу́се мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сярпу́ху мн. — |
| Творны кім? чым? |
сярпу́хай, сярпу́хаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сярпу́се мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
зяпло — крыкун, сварлівы чалавек
гаворкі Віцебшчыны— Правильно не тарты, а торты!
— Каб табе язык адсох.
siarpucha — беларуская лацінка
Слова сярпуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сярпуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сярпянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сяро́дку (7)
(8) зяле́пуха ‹
› Сяро́ў (5)
(6) сіпу́ха ‹
› сярпо́к (6)
(6) со́пуха ‹
› сярпя́нка (8)
(7) хрыпу́ха ‹
› сярпя́нкавы (10)
(4) ру́ха ‹
› сярэ́брана (9)
(8) гавару́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.