Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сярэбранік¹, -а, мужчынскі род
  устарэлае Старажытныя дробная сярэбраная манета.
сярэбранік², -а, мужчынскі род
  Спецыяліст па серабрэнню рэчаў і чаканцы серабра. Прыгожым прыкладам мастацтва сярэбранікаў у XIV стагоддзі з'яўляецца аклад Лаўрышаўскага евангелля. ← часопіс «Беларусь».
сярэбранік³, -у, мужчынскі род
  абласное слова Дуброўка. Дуброўка, або, як яе завуць у другіх мясцінах, гарлянка, сярэбранік, гартанная трава. Тая самая дуброўка, з дробнымі жоўтымі красачкамі. А ў ёй, аказваецца, поўная аптэка. ← Уладзімір Дубоўка.

❌

сярэбранік

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сярэбранік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сярэбранік мн. сярэбранікі
Родны каго? чаго?	сярэбраніка мн. сярэбранікаў
Давальны каму? чаму?	сярэбраніку мн. сярэбранікам
Вінавальны каго? што?	сярэбраніка мн. сярэбранікаў
Творны кім? чым?	сярэбранікам мн. сярэбранікамі
Месны у кім? у чым?	сярэбраніку мн. сярэбраніках
Клічная форма	— мн. —

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сярэбранік — у родным, давальным, творным і месным склоне

сярэбранік

Навігатар

Мемчыкі