аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова таўстунок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
таўстуно́к мн. таўстункі́ |
| Родны каго? чаго? |
таўстунка́ мн. таўстунко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
таўстунку́ мн. таўстунка́м |
| Вінавальны каго? што? |
таўстунка́ мн. таўстунко́ў |
| Творны кім? чым? |
таўстунко́м мн. таўстунка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
таўстунку́ мн. таўстунка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
taŭstunok — беларуская лацінка
Слова таўстунок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік таўстунок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове таўстуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› таўсташчо́кі (11)
(8) паўзуно́к ‹
› таўсташы́і (9)
(8) скакуно́к ‹
› таўсту́н (7)
(7) сысуно́к ‹
› таўсту́ха (8)
(6) чаўно́к ‹
› таўсту́ха (8)
(6) млыно́к ‹
› таўсту́шка (9)
(5) сыно́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.