STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тахта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тахта́ мн. тахты́ |
| Родны каго? чаго? |
тахты́ мн. та́хт |
| Давальны каму? чаму? |
тахце́ мн. тахта́м |
| Вінавальны каго? што? |
тахту́ мн. тахты́ |
| Творны кім? чым? |
тахто́й, тахто́ю мн. тахта́мі |
| Месны у кім? у чым? |
тахце́ мн. тахта́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
tachta — беларуская лацінка
Слова тахта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тахта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове таца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тахо́граф (8)
(10) гаўптва́хта ‹
› тахо́метр (8)
(5) ла́хта ‹
› та́хт (4)
(6) пла́хта ‹
› Тахтамы́ш (8)
(5) ша́хта ‹
› тахту́рыць (9)
(10) гідраша́хта ‹
› тахтыка́ць (9)
(5) не́хта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).