STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова таямнічасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
таямні́часць мн. таямні́часці |
| Родны каго? чаго? |
таямні́часці мн. таямні́часцяў, таямні́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
таямні́часці мн. таямні́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
таямні́часць мн. таямні́часці |
| Творны кім? чым? |
таямні́часцю мн. таямні́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
таямні́часці мн. таямні́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
tajamničasć — беларуская лацінка
Слова таямнічасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік таямнічасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове таямнічнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› таямні́ча (8)
(15) нераспара́дчасць ‹
› таямні́ча-зага́дкавы (18)
(7) не́часць ‹
› таямні́ча-чаро́ўны (16)
(10) хлапе́часць ‹
› таямні́чнасць (12)
(12) чараўні́часць ‹
› таямні́чы (8)
(15) прадстаўні́часць ‹
› таяўны́ (6)
(11) ваяўні́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім