Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 твар, -у, мужчынскі род
  1. Пярэдняя частка галавы чалавека. Салдаты і афіцэры выціралі з загарэлых твараў пот. ← Іван Мележ. Высокая .. [Алена] была, поўная, жыццярадасная, з такім добрым, прыгожым тварам... ← Мікола Нікановіч. Люба, падстаўляючы .. [ветру] твар, жмурылася і ціхенька смяялася сама сабе. ← Алена Васілевіч.
  2. пераноснае значэнне Індывідуальнае аблічча, выгляд, характэрныя рысы каго-, чаго-н. Твар горада. ▪ Калектывізуючы сваю зямлю, сяляне спрэс і да самага карэння зменьваюць самы твар зямлі і ўсё жыццё на ёй. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Ведаць у твар гл. ведаць.
  Змяніцца з твару гл. змяніцца.
  З твару — тварам быць падобным да каго-н., маладым, прыгожым і пад. [Зосін бацька:] — Галена? Яна ў бацьку пайшла: і з твару на яго падобная і з голасу нават. ← Кузьма Чорны.
  Кроў ударыла ў твар гл. кроў.
  Мяняцца з твару гл. мяняцца.
  На твары напісана гл. напісаны.
  (Не) да твару — а) (не) ідзе каму-н. што-н. Белае плацце прыйшлося .. [Крысціне] да твару. ← Алена Васілевіч; б) (не) прыстойна каму-н. так, (не) адпавядае чыйму-н. становішчу. У пісаравым поглядзе не адбілася ні ветлівага здзіўлення, ні робленай радасці: Васількевіч глядзеў на свайго суседа, як на блазна, з якім яму, пісару, кампанаваць не да твару. ← Якуб Колас. Хацелася падысці да .. [жонкі], моцна абняць і пацалаваць так, як некалі ў маладосці. Аднак і гэтага не зрабіў [Міхал Андропавіч] — пасаромеўся: юнацкі ўчынак не да твару яму, старому. ← Іван Шамякін.
  Не ўдарыць (не ўпасці, не пляснуцца) тварам у гразь гл. ударыць.
  Ні крывінкі ў твары гл. крывінка.
  Плюнуць у твар гл. плюнуць.
  Спасці з твару гл. спасці.
  Сцерці (змесці) з твару зямлі гл. сцерці.
  Твар выцягнуўся — пра здзіўленне, расчараванне, прыкрасць, што адбіваюцца на твары.
  Твар гарыць — пра стан моцнага хвалявання, узбуджэння.
  Твар свеціцца — быць вельмі задаволеным.
  Твар у твар; тварам у твар; тварам да твару — побач, вельмі блізка (стаяць, сустрэцца, бачыць і пад.).
  У твар — адкрыта, у прысутнасці каго-н. або прама звяртаючыся да каго-н. (гаварыць што-н., смяяцца і пад.).