аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тоніка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
то́ніка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
то́нікі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
то́ніцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
то́ніку мн. — |
| Творны кім? чым? |
то́нікай, то́нікаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
то́ніцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
tonika — беларуская лацінка
Слова тоніка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тоніка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тонкагубасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› то́нер (5)
(11) кінахро́ніка ‹
› то́нер-ка́ртрыдж (14)
(11) фотахро́ніка ‹
› то́нік (5)
(11) тэлехро́ніка ‹
› то́нка (5)
(8) фато́ніка ‹
› то́нка-таню́сенька (16)
(9) тэкто́ніка ‹
› тонкабро́вы (10)
(12) геатэкто́ніка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.