Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

топка¹, -і, ДМ -пцы; Родны склон мн. -пак; жаночы род
  Частка печы або катла, дзе спальваюць паліва. Тонка паравоза. ▪ Сюды [у залу] выходзілі топкі ўсіх трох грубак, што абагравалі спальню. ← Алесь Асіпенка. Васіль памагаў машыністу, паліў топку, — качагар з яго быў вельмі ўвішны і неспакойны. ← Іван Мележ.
топка²,
  1. прыслоўе да топкі².
  2. безасабовая форма у знач. выказнік Пра наяўнасці, балоцістага, багністага месца. На балоце вельмі топка, можна загрузнуць.

❌

топка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова топка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	то́пка мн. то́пкі
Родны каго? чаго?	то́пкі мн. то́пак
Давальны каму? чаму?	то́пцы мн. то́пкам
Вінавальны каго? што?	то́пку мн. то́пкі
Творны кім? чым?	то́пкай, то́пкаю мн. то́пкамі
Месны у кім? у чым?	то́пцы мн. то́пках
Клічная форма	— мн. —

Слова топка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік топка — у родным, давальным, творным і месным склоне

топка

Навігатар

Мемчыкі