Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

тост, -у, Месны склон -сце, мужчынскі род
Застольная прапанова выпіць віно ў гонар каго-н., за што-н.; здравіца. [Будыка:] — Сяргей Пятровіч, я чалавек не красамоўны і тостаў гаварыць не люблю. ← Іван Шамякін. [Пракоп] раз-пораз абвяшчае тосты, цалуе старшыню калгаса Якуба Таўкача, цягнецца цераз стол, каб чокнуцца поўнай чаркай з Аленай Антонаўнай. ← Хведар Жычка. // Бакал віна, які выпіваецца ў гонар каго-н., за што-н. Калі прыгатаванне было скончана, .. [Анатоль] падняў сваю чарку і сказаў: — Першы тост я падымаю за цудоўных гаспадынь гэтага райскага кутка на зямлі! ← Мікола Ваданосаў. Паходны дом, Салдацкі дом ты наш — ..У сэрцах ты жывеш І не памрэш, І за цябе мы п'ём свой тост да дна. ← Анатоль Астрэйка.
[Англ. tost.]

❌

тост

гэта

— прамова

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тост
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	то́ст мн. то́сты
Родны каго? чаго?	то́сту мн. то́стаў
Давальны каму? чаму?	то́сту мн. то́стам
Вінавальны каго? што?	то́ст мн. то́сты
Творны кім? чым?	то́стам мн. то́стамі
Месны у кім? у чым?	то́сце мн. то́стах
Клічная форма	— мн. —

Слова тост (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік тост — у родным, давальным, творным і месным склоне

тост

Навігатар

Мемчыкі